-Mijn eindwerk situeert zich binnen het stripmeduim. Samen met externe scenaristen en tekenaars zijn wij opzoek naar hoe de hedendaagse strip verder kan evolueren naar een Graphic Novel. Rekening houdend met het feit dat strips ter dage bekeken worden als 'kinderlijk' tracht ik me meer naar een volwassen publiek te richten. Verder bouwend op kubistische en fauvistische motieven wil ik de strip verrijken met speciale wel overwogen kleurcombinaties en onbewuste leesrichtingen. Ik wil de lezer aanzetten eens af te stappen van regels over de werkelijkheid en meer open te staan voor fantasieke elementen die inherent werken.
Project 2 (Vicky): Mijn project is gericht op kinderen en draait rond estethische chirurgie. In mijn project wil ik een interactief verhaal brengen over de perfecte wereld met de perfecte mensen. Uiteindelijk zal deze perfecte wereld toch niet zo perfect blijken te zijn. De kinderen zullen aan de hand van spelletjes en vragen zelf kunnen bepalen hoe het verhaal verloopt en eindigt. Moraal van het verhaal is dat perfectie relatief is en dat je tevreden moet zijn met jezelf. Als ondersteuning voor mijn eindwerk wou ik een popje ontwerpen met menselijke trekken maar niet realistisch.
Samenwerking tussen 2 projecten:
Beiden willen we in ons eindwerk afstappen van het ideale dat wordt opgedrongen door de maatschappij. We gaan een multifunctioneel figuur abstraheren. Het is niet onze bedoeling om alle regels van het menselijke lichaam overboord te gooien maar eerder geometrisch herkenbaar te stileren.
We willen beiden afstappen van hetgene wat ons door de maatschappij en media wordt opgedrongen als de norm. In freijo's werk zijn dit kinderlijke tekeningen van de strip (denk dan aan kuifje,suske en wiske,jommeke,..) Bij mij is dit het schoonheidsideaal. Freijo tast met zijn werk de grenzen van leesbare tekeningen af. Ik probeer voor dit vak te onderzoeken wat iemand nu net mooi of lelijk maakt. En wat gebeurt er wanneer we deze 'mooie' eigenschappen overdrijven???( bijvoorbeeld: angelina jolie wordt vooral begeerd omwille van haar volle lippen, wat als ze nog voller worden, wordt het dan lelijk?)
*Collages van foto's uit tijdschriften. Aspecten van schoonheid bij mekaar plaatsen.(mooie ogen,mooie neus,....) En wat zijn de tegenhangers hiervan! Vertrekkende vanuit het hele lichaam. Wat wordt algemeen als mooi aanvaardt en wat als lelijk.
*Tekeningen van 3 standaardvormen, bestaande uit 5 onderdelen, die je uit mekaar kan halen. In totaal dus 15 onderdelen om mee te puzzelen.
*Onderzoek van de tussenfases van estische operatie tot resultaat.(het genezingsproces) Overdreven vormen van estische chirurgie.(bv. lola ferrari) De sfeer rond plastische chirurgie.
Wij laten even de discussie over 'wat goed of slecht is' achterwege en gaan dus geen moreel oordeel vellen over estetische chirurgie.
Esthetische chirugie in de toekomst: => Als esthetische chirurgie iets wordt als 'water uit de kraan'; waar we stilaan heen gaan, kunnen we dan spreken over standaardisering? => binnekort lopen alle vrouwen rond met dezelfde neus of tieten. Het gevolg is dus afvlakking en ééntonigheid. => we stellen dus enkel vast dat Estetische chirurgie ook standaard "afgewerkte producten" oplevert. => Dit is ontegensprekelijk het gevolg van een 'heersend' schoonheidsideaal binnen onze samenleving. Hierbij komt nog eens dat esthetische chirurgie dit schoonheidsideaal nog eens terugkaatst in het aangezicht van onze maatschappij.
Onze conclusie uit dit alles is: => Als we niet 'creatief' en onconventioneel omspringen met esthetische chirurgie dan streven wij vooorrr een opgedrongen schoonheidsideaal en de ééntonigheid die daarop volgt. ( Zie ook in onze vorige reactie: Kunstenares: Orlan die plastische chirurgie op haar eigen toepast.)
Onze 'voolopig' 15 standaardvormen parodiëeren op 'standaardoperaties bij Estetische chirurgie. => (Zie afbeeldingen) Als de interactieve lezer tijdens zijn 'operatie' (dat is dus het creëeren van hun eigen mannetje uit onze standaardvormen) niet creatief genoeg is krijg je ééntonigheid (qua vorm, qua kleur,...etc) => Als de lezer/gebruiker wel creatief is en onconventioneele composities maakt krijg je de volgende voorbeelden (zie afbeelding: 1,9 en 1,10) * Benen van blauw mannetje zijn zowel toepasbaar voor de tieten of het gele of de ogen of bril of eender wat je wil. * Als de lezer zoekt naar onconventionele composities krijg je bijvoorbeeld iets al afbeelding: 1,9
Esthetische chirurgie en nieuwe media hebben zowiezo al veel gemeen. Wij willen hiervan één specifiek aan u uitleggen: => Wij zien een relatie tussen: het botter worden van Esthetische chirurgie , de ééntonigheid ervan (zowel niet creatief genoeg als het schoonheidsideaal) + de massaconsumptie die stilaan de kop boven steekt bij Esthetische chirurgie en de manier waarop standaardvormen en patronen gebruikt worden in computerprogramma's (leunt terug op de discussie vorige week in de nammiddag) Ook in het geval van computerprogramma's: Als je er nioet creatief mee omspringt stuit je op ééntonigheid en saaie ontwerpen ('klinisch').
Niet alleen patronen die in computerprogramma's gebruikt worden maar ook hoe de programma's in het algemeen gebruikt worden: * Hoe tegenwoordig de brave burger thuis achter zijn PC zelf 'ontwerper' kan worden. * De manier waarop standaard geboorte- of naamkaartjes ontworpen worden in kleien drukkerijen.
Iemand die met onze verschillende vormen 'opereert' wordt zelf geacht creatief te zijn en onconventionele composities te maken voor zoverre het hen echt boeit. Ik hoe me in dit geval enkel bezig met de verschillende standaard "keuze" vormen te ontwerpen.
Naar aanleiding van de theoretische les op 30-11-07
Ik wil er even op wijzen dat ook een doelgroep een beperking is van de o zo begeerde vrijheid. In mijn ogen is het stadium van 'braaf naar de docenten op school en naar de doelgroep luisteren" passé..(met alle respect)
Zelfs in de Toegepaste Kunsten heb je het recht, en volgens mij zelfs de plicht, om uw doelgroep net te manipuleren en niet andersom. Hen laten na te denken en te wijzen op diepere (al dan niet culturele) structuren. Hoe wil je anders innovatief zijn met een postmoderne, distopische, culturele erfenis. Waar, zoals we hebben gelezen, bepaalde tegenstellingen simultaan naast elkaar leven.
Als iemand zegt: "Ik ben een leugenaar!" => Is dat dan waar of niet waar? Want als hij een leugenaar is, waarom spreekt hij dan hier de waarheid? En stel nu dat hij geen leugenaar is, waarom liegt hij hier dan door te zeggen dat hij wél een leugenaar is? Je ziet, het leven zit vol met tegenstellingen.
Als een schoonheidsideaal mag binnendringen in alles wat ons hartje begeerd, waarom zou een toegepast kunstenaar dan eens niet het consumentisme de rug toekeren..
Iedereen heeft recht op zijn eigen mening! Goed om te zien dat jij passioneel met de materie bent begaan. Dit komt ook tot uiting in uw project.
In de opdracht (voor deze masterstudio) vragen we specifiek aan de studenten om een digitaal 3D object te maken.
Als jij je niet wil binden aan een doelgroep of doelstelling (van een opdrachtomschrijving) dan is dat uw eigen vrije keuze. Het lijkt me een goed uitganspunt om als illustrator op die manier op zoek te gaan naar uw eigen stijl. Webdesigners hebben deze luxe niet of toch in mindere mate...
Het interactieve aspect binnen een internet context kan je moeilijk loskoppelen van computergebruik of software.
Computergebruik impliceert op zich al het erkennen en accepteren van de vastgelegde standaarden. Op zich is een Operating Systeem (MACOSX, VISTA, ...) al een standaard. Ook het werken met dit systeem impliceert het aanvaarden van de standaarden o.a. rond interface design. We werken nu eenmaal met een muis en een toetsenklavier omdat er niet veel alternatieven zijn. Het is inderdaad een spijtige zaak dat een inspiratieloos bedrijf als Microsoft een hele grote stempel zet op de meeste standaarden van nu. Als je dit vertaalt naar het web wil dit zeggen dat een designer zich moet houden aan de XHTML-standaarden uiteengezet door het W3ORG consortium (waar Microsoft een belangrijke player is). Deze conventies zijn uiteraard ook gebonden aan de ontwikkeling van de hardware. Voor een webdesigner zijn dit de parameters waarbinnen hij moet proberen om creatief te zijn.
Het lijkt me dus een contradictie om computergebruik in deze context in vraag te stellen. Ik vind wel dat een goede webdesigner op zoek kan gaan naar de grenzen binnen de opgegeven parameters. Zelfs buiten de lijntjes kleuren mag (grenzen verleggen is de uitdaging). Alleen zie ik een alternatieve en analoge aanpak van een website niet zo zeer zitten naar uitwerking toe. De site moet nu eenmaal in een digitale versie raadpleegbaar zijn via de PC (opgemaakt vorlgens de standaarden van W3ORG)... Als ontwerper blijf je in de beginfase fase best weg van de computer. Je idee kan je m.a.w. best vormen zonder gebruik van de computer.
Wat mij betreft een gemiste kans om dit in groep te bediscussiëren...
Indd, net als bij elk ander medium ben je gebonden, in dit geval aan een muis, toetsenbord, besturingssysteem en parrameters. Dit ontken ik niet, integendeel: "the medium is the message"
Het verbaasde me echter hoe, tijdens de les, iedereen instemde op de vraag of Photoshop geheel neutraal zou zijn. Uw klare benadering heeft hierop alvast het tegendeel bewezen.
Het lijkt me echter zeer beknopt om "het verlies aan vrijheid" binnen dit medium toe te schrijven aan enkel deze factoren. Zelfs Microsoft is niet de grootste boosdoener. Eerder verdenk ik de mensen/ontwerpers ervan de hierboven omschreven factoren ten eerste al niet te herkennen. Neem nu parrameters, de vraag is volgens mij niet of we ons hier aan moetten houden maar eerder waar komen deze parrameters vandaag? Ik begrijp niet dat in de les iedereen de invloed van de Westerse Cultuur kon ontkennen en bijna een 'super'medium suggereerden. (Van het ALL-in-One meduim, als het er ooit zou komen, zijn we volgens mij nog ver verwijderd)
Over het werken naar een 'doelgroep en concrete opdrachtsomschrijving' toe zullen we ons maar niet verder op uitweiden. Dit is indd een zaak van eigen mening en een bepaalde mentaliteit die je aanneemt ten opzichte van de samenlevng.
Ik begrijp best het verschil tussen een kunstenaar en een toegepast kunstenaar maar laten we de relaties tussen de twee niet uit het oog verliezen. Mijn conclusie is, en ik denk ook de uwe, dat één van de oorzaken van inspiratieloze toegepaste kunst de drang naar macht en geld is. Ik heb er alvast geen probleem mee om me op te stellen als een 'Non-Profit' grafisch ontwerper.
En indd, net als bij elk ander medium moet je roeien met de spanen die je hebt en is een analoge aanpak van een website een absurd, al dan niet een onmogelijk idee. Dit wil volgens mij echter niet zeggen dat je elke 'contradictie' moet vermijden en een 'tegenstelling' als een negatieve factor moet beschouwen. Grenzen verleggen beperkt zich tot de aangereikte parrameters maar volgens mij niet tot buiten de lijntjes kleuren.
Graag had ik je het volgende voorbeeld laten zien: Het tijdschrift 'Mute' (2001) "Metamute meets Echelon" => Ze nodigen mensen op internet uit om fictie te schrijven die een maximum aan sleutelwoorden bevat dat de aandacht van 'Echelon' veiligheidssysteem zou kunnen trekken. ( Zie ook: http://www.metamute.org/node/6961)
Graag had ik nog een ander voorbeeld laten zien dat meer in de lijn ligt van ons project rond Esthetische chirurgie, maar de naam is me even ontglipt, misschien kan Mevr Kessene me hierin helpen? Ik meen dat het gaat over een Zwitsers kunstenaars en toegepast kunstenaars collectief dat eind jaren '90 op een conventie Photoshop getransformeerd hadden. Bijvoorbeeld het Stalenpallet omgevormd naar kleuren van mensenrassen, enz... Photoshop gephotoshopt dus.
aldus naar mijn mening zeer creatieve projecten die werken binnen de grenzen van het medium en dus het mogelijke, maar toch zoeken naar diepere, culturele, sociale, ... structuren en dus verder kijken dan hun neus lang is.
Deze laatste link is vooral voor Vicky: http://www.publish.nl/action/newsitem/6160/Photoshop-vrije_magazines => Ik denk zeer interssant voor ons verdere onderzoek, tevens is de datum zeer recent.
Je bedoelt waarschijnlijk het kunstenaarscollectief (ivm PS) dat we vorig jaar tijdens actua behandelden? Ik zoek het voor je op.
Altijd interessant om naast een inhoudelijk-formele vraagstelling, ook een 'meta' problematiek te integreren: de manier waarop je werkt, de media die je gebruikt, de conventies van je kunstdiscipline...
Tegen volgende week willen we een poging ondernemen om de verschillende onderdelen van ons popje in 3d te zetten met cinema 4D. Verder gaan we ook op zoek naar stoffen met verschillende soorten patronen, die we uiteindelijk zullen gan gebruiken voor de fysieke uitwerking van ons popje. Om ons project voor te stellen wilen we er een interactief spel van maken. Gebruikers kunnen in de applicatie zelf een popje ontwerpen met de verschillende onderdelen? Ze beslissen dus zelf wat waar komt. Wie niet creatief is zal een standaardpopje krijgen. de creativelingen daarentegen verkrijgen zo een uniek exemplaartje van het popje. Voor dit onderdeel moet dus ook een interface ontworpen worden.
1. Heeft software voor jullie een puur uitvoerende functie van een vooraf bepaald concept of gebeurt het dat je tijdens het ontwerpen in een programma nieuwe inspiratie krijgt?
2. Hoe zijn jullie eindwerken verwerkt in je concept? Heeft dit project invloed op het concept van je eindwerk?
3. Dragen nieuwe technologieën bij tot een ideaalbeeld in de maatschappij?
4. In de eerste les hadden we het over het streven naar een ‘realistische stijl’ van veel illusionistische 3D beelden en anderzijds de eerder geometrische natuur van 3D beelden. Hoe link je dat aan de praktijk van plastische chirurgie?
5. Hoe kan je de tekst van Rosi Braidotti in verband brengen met jullie ideeën?
6. Kan software een creatieve impuls geven aan culturele conventies van plastische chirurgie? Is dit niet al het geval als je ziet dat elke gepubliceerde foto bijgewerkt wordt? Is hier sprake van een soort interactief verband tussen software en culturele beeldvorming?
7. Hoe kan jullie concept verbonden worden met het artikel van Manovich mbt de eigenschappen van nieuwe media objecten?
8. Bespreek de vormen van interactiviteit die in jullie werk voortkomen.
9. Wordt in de plastische chirurgie gebruik gemaakt van bepaalde software?
10. In het interview met kunstenaars Anouk De Clercq en Jelle Galle wordt gezegd dat ze eigenlijk nog tot een ‘analoge’ generatie behoren, die pas na de studies, maw de vormingsjaren, met de computer begonnen te werken. Voelen jullie zich de eerste generatie van ‘digitale kunstenaars en ontwerpers’? Of is er al sprake van een geïnstitutionaliseerde praktijk?
11. Vicky, beschrijf eens gevoelsmatig wat de computer, software en programma’s bij je oproepen? Welke rol spelen nieuwe technologieën in jullie dagelijkse leven?
1. het lijkt ons logisch dat je begint met een weloverwogen concept. In de praktijkfase kan het echter voorkomen dat je onderhevig wordt aan de kracht van de materie en de rol van het toeval. Net als bij een analoge techniek (bv verf) kan je bij softwaretools ook op verrassende resultaten uitkomen. In principe is software een evenwaardig medium (voor webdesigners en vormgevers) als verf dat is voor een kunstschilder.
2. Vicky: het onderzoek naar schoonheidsidealen Freijo: het tekenkundige,niewe onderwerpen geven nieuwe resultaten en nieuwe resultaten.
Het project heeft logischer wijze invloed op hetgene waar we momenteel nog mee bezig zijn. Vele nieuwe informatie en een ander perspectief over plastische chirurgie boden mij(vicky) nieuwe inzichten voor mijn eindwerk.
3.Ideaalbeelden komen in de eerste plaats vanuit de samenleving zelf en worden mee verwerkt in de ontwikkelingen van nieuwe technologieën, die dit beeld nogmaals reflecteren op de samenleving.
4.Het streven naar een realistische stijl in 3d beelden is eigenlijk ook maar een streven naar een ideaalbeeld, net zoals mensen die estische chirurgie laten doen, streven ze al naar het ideaalbeeld dat vanuit de samenleving komt. Ook binnen de plastische chirurgie is er een groot ironisch contrast tussen het feit dat mensen uniek willen zijn door plastische chirurgie te laten uitvoeren, maar door deze ingreep net meer de richting uitgaan naar standarisering. bv; het kiezen van een mooie neus uit een lijst van 10.
5.Iedereen kan tegenwoordig misschien wel grafische dingen maken maar uiteindelijk moet he de feeling hebben om iets moois te kunnen maken en vernieuwend durven zijn.
6.Software kan een creatieve implus geven aan culturele conventies van plastische chirugie, maar dit gebeurt zelden en wordt dan als mislukt aanzien. Het feit dat elke gepubliceerde foto bijgewerkt wordt, bekijken we niet als een creatieve impuls aangezien deze meestal meewerken aan het schoonheidsideaal dat rond plastische gevormd word. We bekijken het als een indirect verband tussen software en culturele beeldvorming: de mensen weten wel dat gepubliceerde foto's en beelden gemanipuleerd worden,toch willen ze zich meten aan deze "surrealistische" beelden.
8.Onze conceptueel uitgewerkte applicatie waarbij de gebruiker zijn eigen popje kan samenstellen. Ons analoge boekje met interactieve functies. Poppetje van stof: mensen die alle vormen hebben kunnen verschillende combinaties maken met deze vormen.
9.Ja bepaalde software om vooraf te kunnen zien wat de mogelijkheden zijn en wat de resultaten kunnen zijn van een geslaagde operatie.
10.We zijn lang niet de eerste generatie die deze mogelijkheden bezit, tevens gaat alles te snel om te volgen. We denken vooral dat de generaties die van in het begin bezig waren met nieuwe media de evolutie goed begrijpen,deze mensen die nu al veel ervaring hebben gebruiken nu nog meer old school technieken . Er is zeker sprake van geïnstitutionaliseerde praktijken; bv; besturingssystemen(windows&mac), parameters van programma's,... Een neutraal mens heeft nooit bestaan, waarom zou er ineens een neutraal computerprogramma bestaan.
11. Ik(vicky) vindt dat computer en software zo geintergreerd is in onze dagelijkse samenleving dat we er niet meer overnadenken dat we er mee bezig zijn. (een uurwerk kan tegenwoordig gesofisticeerder zijn dat de eerste maanlander) Ik heb een dubbel gevoel over computer en software, in eerste instantie brengt het veel nieuwe positieve mogelijkheden (bv; globale communicatie,...) en anderzijds worden we afhankelijk (en afhankelijkheid is een beperking)
Freijo, bovenstaande link heeft piet me nog getoond vorige vrijdag. Deze is ook wel interessant voor ons project. We zullen vrijdag eens samen kijken en bespreken he.
concept en ontwerp van de applicatie in een internetomgeving:
tussenfase 1: (zie ook afbeelding Panoramatussenfase1) => Verdere uitwerking op gebaseerd op de Analoge draaikaart. Eventueel het papierenklapspelletje...
tussenfase 2 (zie ook afbeelding Panoramatussenfase2) => gebaseerd op Gokautomaat.
('Zie afbeelding Panoramagoed 1 & 2') Waarom een gokautomaat? Vanuit ons standpunt over Esthetische chirurgie= is ook altijd een risico, een gok. Vanuit ons standpunt over technologie= Het geeft goed het verschil weer tussen 'de mens' en 'technologie'. De mens kan twijfelen. Bij technologie is het altijd 'ja' of 'neen', 1 of 0, stoot af of trekt aan.. Een gokautomaat staat voor toeval, niet voor twijfel, het werkt dus met ja of neen, 1 of 0... => wij breken in op dit systeem van de gokautomaat en geven de gebruiker meer mogelijkheden om hun twijfel als mens te gebruiken. Zoals ik al zei toont dit ontwerp goed het verschil aan tussen mens en machine: Zoals machines trachten te veinzen dat er twijfel bestaat in hun systeem zo veinst de mens standvastig te zijn. Wij leggen die twee fabels of leugens bloot en tonen hun zwakke plekken die langs deze weg stillaan een voordeel moeten worden.
Aldus: (Zie afbeelding Panoramagoed1 'derde afbeelding uit de rij) Onze opstelling wordt verdeeld in drie fasen. Van boven naar onder zoals bij een gokautomaat.
Fase 1: ('Hit me') => De mens geeft gegevens in, de middelste knop werkt echter niet . Deze staat voor twijfel.
Fase 2: deze knoppen beginnen te flipperen zodra er op de vorige knop is geduwt. de applicatie laat het knipperen zelf stoppen: de machine kiest dus nu zelf uit en neemt het over van de mens. Het centrum is opnieuw leeg, omdat de mens niet instaat was om twijfel in te geven in de eerste fase.
fase 3:De twijfel die ontbrak in de vorige fase wordt hier letterlijk verheven naar boven. De resultaten uit het tweede stadium mogen worden gemanipuleerd in het derde stadium. De twijel van de mens krijgt hier terug invloed.
Het leuke is dat de gebruiker, net zoals bij gokkers, in de eerste fase alweer veinst dat hij zelf controle heeft, maar in de tweede fase dan stuit op de keuze van de machine. In de derde fase integreren wij dan terug de twijfel van de mens en tonen dus goed het verschil aan.
Voila, als Vicky iets niet begrijpt mag je me alijd mailen. Natuurlijk kan ik het persoonlijk net iets beter uitleggen dan via deze blog. Ik stel voor dat we de stijl van de interface van de applicatie zo maken dat het duidelijk naar gokautomaten refereert, zie ook de derde afbeelding in de rij in mijn vorige reactie. Niet omdat de kleuren en vormen daat zo mooi zijn :), maar gewoon voor een bepaalde sfeer weer te geven.
Ook heb ik nog een hele hoop verschillende soorten stoffen en motiefkes kunnen vastkrijgen. Tijdens de presentatie vandaag hebben ze me wel geschaarschuwd voor de grote hoeveelheid die we willen uitwerken. We zitten momenteel met onze applicatie, daarnaast nog onze 3D opbjecten, dan nog dat zelfde mannetje in stof uitwerken + dan nog eens de presentatie voorbereiden (evolutie, powerpoint...). Mischien is het verstandig om dat mannetje in stof achterwege te laten. Of anders ons 3D mannetje te integreren in onze applicatie en dat samen presenteren? We zien wel hoe we het net doen als we nog eens samenkomen.. het lijkt me mss ook verstandig nog eens samen te komen voor het kerstverlof, zo kunne we het best concrete afspraken maken. In ieder geval als je genezen bent. Dit hoeft ook niet lang te duren. Ik kan volgende week enkel op maandag en op woensdag voormiddag niet, de rest van de week wel. Let me know..
ps: in de map van Piet Seurs (2991) staat een bestand met nuttige gegevens over hoe we best die powerpoint maken.
voila, groetjes aan iedereen en voor Vicky veel beterschap.
1. Welk programma gebruik je voor de uitvoering? Sla je de manual er op na?
2. Welke plaats heeft het eindresultaat/eindobject tav de rest het proces dat je meemaakte tijdens de module? Is het een sample, volledige uitwerking als doelstelling, symbool, ...?
3. Vind je dat er binnen een artistiek proces een voorafgaande (lange) conceptuele fase noodzakelijk is vooraleer over te gaan tot de materiële uitvoering? Is dit nodeloos complex maken of net noodzakelijk?
4. Staan digitale technieken improvisatie, toeval en een vrij associatief artistieke creatie in de weg?
5. Bij jullie antwoorden kwam vaak de link afhankelijkheid technologie versus het belang van technische kennis aan bod. Heeft een kunstenaar de taak technologie te doorgronden, voorbij een gepopulariseerd, oppervlakkig gebruik, zodat hij deze afhankelijkheid kan minimaliseren?
6. Hebben jullie tijdens deze module ondervonden dat er een verschillende benadering heerst tussen respectievelijk studenten van grafische-vrije?
7. Beschouwen jullie nieuwe digitale technologieën als tegengesteld aan het ambachtelijke, artisanale?
8. Voor de studenten die niet de optie interactieve volgen: heeft deze korte module jullie een andere kijk op digitaal ontwerp en het gebruik van digitaal ontwerp bezorgd? Op welke manier?
9. Vicky je zegt een ander perspectief over plastische chirurgie gekregen te hebben door deze module. Geef hier eens wat meer uitleg.
10. Kan jullie vraagstelling verbonden worden aan de manier waarop je online je eigen avatar kan opbouwen?
11. Frejio, je had het op een bepaald moment over het ‘weglaten van een moralistisch perspectief mbt plastische chirurgie’. Geef hierover eens wat meer uitleg?
12. Mbt interactiviteit: welk belang heeft het dat de toeschouwer zeg heeft over de verschillende ontwerpmogelijkheden bij jullie concept? Welke statements wil je maken door die macht aan de toeschouwer te geven?
13. Welke rol speelt de 21ste eeuwse ontwerper als de gebruiker, het publiek, (ev via de online interface) databases kan gaan activeren en alle ontwerp ‘customizen’ volgens eigen nood en wens?
14. Welke rol spelen gebruiksvriendelijke, democratische freeware als iMovie, Paint of allerlei Photo editing programma’s hier?
Ik heb de vragen voolopig opgelost zonder Vicky, ik stel voor dat Vicky reageert als ze met iets niet akkoord is. Tevens is vraag 9 specifiek naar jou gerricht.
antwoorden op vragen lijst 2:
1. Photoshop, Illustrator, Cinema 4D,...
2. Het praktische eindresultaat is voor mij zeker zo belangrijk als de rest van het voorafgaande proces. Het eindresultaat moet een alles omvattend iets zijn. Voor deze masterstudio willen we natuurlijk enkel verschillende goed uitgewerkte samples maken die we dan kunnen laten zien tijdens de presentatie.
3. Inderdaad. Ik vind dit heden ten dage noodzakelijk, meer zelfs. Tijdens die lange conceptueele fase is de materiële uitwerking nog totaal ondergeschikt. Dit zie ik zeker niet als nodeloos complexen maken; Hoe langer de conceptueele fase, hoe beter het eindresultaat kan zijn.
4. Dit denk ik iet. Ik ben er vrij zeker van dat dit mogelijk is met digitale media. Opnieuw zal een lange, grondige conceptueele fase vooraf veel bijdragen hieraan.
5. Lijkt me inderdaad zo. Een kunstenaar moet zich loswerken uit dat gepopulariseerd, oppervlakkig gebruik door kennis te verwerven. Dit kan enkel door een lange conceptuele fase.
6.Hier heb ik weinig verschil mogen ondervinden. Vicky volgt Interactieve vormgeving Ik volg Illustratieve vormgeving. => Samen kwamen we zo goed als altijd vrij goed overeen.
7. Zeker niet als tegengestelde. Het is een zoveelste hulpmiddel om kunst te maken. Ik kan echter niet ontkennen dat mijn voorkeur meer gaat naar het ambachtelijke, artisanale.
8. Ja, al maar goed ook. Door er mee bezig te zijn en de lange conceptuele fase heb je de kans dieper over de zaak na te denken, bepaalde relaties te combineren en zo naar verassende uitkomsten te evolueren.
9. (voor Vicky)
10. (laat ik nog even open..)
11.Door het even los te laten of achterwege te laten van morele of estethische oordelen geef je jezelf wat meer vrijheid en crediet. Zo kan je abjectiever gaan bekijken hoe de vork in de steel zit. Voor moralistische perspectieven is er in latere fasen nog tijd genoeg. Morele oordelen zijn vaak mythes die je opgelopen hebt via de samenleving. Vaak is een moralistisch oordeel in begin van je project totaal verschillend van een oordeel dat je later in het project maakt.
12.Ik wil verschillen aantonen op duidelijke manieren. Ik wil ophelderen, verduidelijken. Dit moet je echter niet letterlijk nemen: Ik maak me geen illusies of de massa van de mensen het al dan niet snapt. Mensen die de macht tenvolle kunnen grijpen of begrijpen hebben in ons werk dit voorrecht.
13.De rol van de 21ste eeuwse ontwerper is zeer breed. Naar ik meen zelfs constant in verandering. De taak van de ontwerper bestaat eruit vernieuwend te zijn. Het feit dat het publiek nu zelf kan gaan 'customizen' verandert hier niets aan. De kunst in dit geval is bijvoorbeeld de gebruiker er toe aan te zetten (doelgroep manipuleren) door hem op verschillende manieren te laten 'customizen'. Allicht zijn er oneindig veel manieren om vernieuwend te zijn.
14. Ik veronderstel dat deze vraag aansluit op de vorige vaag: Deze programmas werken volgens mij inderdaad zulke oppervlakkige, gepopulariseerde bebruiken in de hand.
Ik heb niet zo zeer een ander perspectief gekregen, mijn mening blijft dezelfde, en die zal niet gauw veranderen. Maar ik heb het wel vanuit een ander perspectief kunnen "bekijken".... Zo wees freijo erop dat wanneer er niet creatief wordt omgegaan met plastische chirurgie dat zal leiden tot standarisering. Zo had ik er nog niet over nagedacht. Uiteindelijk is dat ook een belangrijk gegeven geworden in ons concept.
25 opmerkingen:
Project 1 (Freijo):
-Mijn eindwerk situeert zich binnen het stripmeduim. Samen met externe scenaristen en tekenaars zijn wij opzoek naar hoe de hedendaagse strip verder kan evolueren naar een Graphic Novel. Rekening houdend met het feit dat strips ter dage bekeken worden als 'kinderlijk' tracht ik me meer naar een volwassen publiek te richten. Verder bouwend op kubistische en fauvistische motieven wil ik de strip verrijken met speciale wel overwogen kleurcombinaties en onbewuste leesrichtingen. Ik wil de lezer aanzetten eens af te stappen van regels over de werkelijkheid en meer open te staan voor fantasieke elementen die inherent werken.
Project 2 (Vicky):
Mijn project is gericht op kinderen en draait rond estethische chirurgie. In mijn project wil ik een interactief verhaal brengen over de perfecte wereld met de perfecte mensen. Uiteindelijk zal deze perfecte wereld toch niet zo perfect blijken te zijn. De kinderen zullen aan de hand van spelletjes en vragen zelf kunnen bepalen hoe het verhaal verloopt en eindigt. Moraal van het verhaal is dat perfectie relatief is en dat je tevreden moet zijn met jezelf. Als ondersteuning voor mijn eindwerk wou ik een popje ontwerpen met menselijke trekken maar niet realistisch.
Samenwerking tussen 2 projecten:
Beiden willen we in ons eindwerk afstappen van het ideale dat wordt opgedrongen door de maatschappij. We gaan een multifunctioneel figuur abstraheren. Het is niet onze bedoeling om alle regels van het menselijke lichaam overboord te gooien maar eerder geometrisch herkenbaar te stileren.
Iets lelijk kan ook mooi zijn
We willen beiden afstappen van hetgene wat ons door de maatschappij en media wordt opgedrongen als de norm. In freijo's werk zijn dit kinderlijke tekeningen van de strip (denk dan aan kuifje,suske en wiske,jommeke,..) Bij mij is dit het schoonheidsideaal.
Freijo tast met zijn werk de grenzen van leesbare tekeningen af. Ik probeer voor dit vak te onderzoeken wat iemand nu net mooi of lelijk maakt.
En wat gebeurt er wanneer we deze 'mooie' eigenschappen overdrijven???( bijvoorbeeld: angelina jolie wordt vooral begeerd omwille van haar volle lippen, wat als ze nog voller worden, wordt het dan lelijk?)
http://kunst.phlimburg.be/~2250024/blogger/tek.jpg
http://kunst.phlimburg.be/~2250024/blogger/cmon.jpg
doelstellingen naar volgende week
*Collages van foto's uit tijdschriften. Aspecten van schoonheid bij mekaar plaatsen.(mooie ogen,mooie neus,....)
En wat zijn de tegenhangers hiervan!
Vertrekkende vanuit het hele lichaam. Wat wordt algemeen als mooi aanvaardt en wat als lelijk.
*Tekeningen van 3 standaardvormen, bestaande uit 5 onderdelen, die je uit mekaar kan halen. In totaal dus 15 onderdelen om mee te puzzelen.
*Onderzoek van de tussenfases van estische operatie tot resultaat.(het genezingsproces)
Overdreven vormen van estische chirurgie.(bv. lola ferrari)
De sfeer rond plastische chirurgie.
brad en shakira's mooiste aspecten uitvergroot
met photoshop:
http://kunst.phlimburg.be/~2250024/blogger/brad.jpg
http://kunst.phlimburg.be/~2250024/blogger/shakira.jpg
met de hand getekend:
http://kunst.phlimburg.be/~2250024/blogger/teken.jpg
Orlan, verbouwt zichzelf met plastische chirurgie voor de kunst.
Haar operaties beleefd ze volledig bewust(onder plaatselijke verdoving. Ze laat de operaties filmen in een bepaald decor.
http://kunst.phlimburg.be/~2250024/blogger/orlan.jpg
http://kunst.phlimburg.be/~2250024/blogger/orlan2.jpg
Michael jackson
http://kunst.phlimburg.be/~2250024/blogger/jackson.jpg
jocelyn wildenstein (wil op een kat lijken)
http://kunst.phlimburg.be/~2250024/blogger/jocelynwildenstein.jpg
Wij laten even de discussie over 'wat goed of slecht is' achterwege en gaan dus geen moreel oordeel vellen over estetische chirurgie.
Esthetische chirugie in de toekomst:
=> Als esthetische chirurgie iets wordt als 'water uit de kraan'; waar we stilaan heen gaan, kunnen we dan spreken over standaardisering?
=> binnekort lopen alle vrouwen rond met dezelfde neus of tieten. Het gevolg is dus afvlakking en ééntonigheid.
=> we stellen dus enkel vast dat Estetische chirurgie ook standaard "afgewerkte producten" oplevert.
=> Dit is ontegensprekelijk het gevolg van een 'heersend' schoonheidsideaal binnen onze samenleving. Hierbij komt nog eens dat esthetische chirurgie dit schoonheidsideaal nog eens terugkaatst in het aangezicht van onze maatschappij.
Onze conclusie uit dit alles is:
=> Als we niet 'creatief' en onconventioneel omspringen met esthetische chirurgie dan streven wij vooorrr een opgedrongen schoonheidsideaal en de ééntonigheid die daarop volgt. ( Zie ook in onze vorige reactie: Kunstenares: Orlan die plastische chirurgie op haar eigen toepast.)
Onze 'voolopig' 15 standaardvormen parodiëeren op 'standaardoperaties bij Estetische chirurgie.
=> (Zie afbeeldingen) Als de interactieve lezer tijdens zijn 'operatie' (dat is dus het creëeren van hun eigen mannetje uit onze standaardvormen) niet creatief genoeg is krijg je ééntonigheid (qua vorm, qua kleur,...etc)
=> Als de lezer/gebruiker wel creatief is en onconventioneele composities maakt krijg je de volgende voorbeelden (zie afbeelding: 1,9 en 1,10)
* Benen van blauw mannetje zijn zowel toepasbaar voor de tieten of het gele of de ogen of bril of eender wat je wil.
* Als de lezer zoekt naar onconventionele composities krijg je bijvoorbeeld iets al afbeelding: 1,9
Esthetische chirurgie en nieuwe media hebben zowiezo al veel gemeen. Wij willen hiervan één specifiek aan u uitleggen:
=> Wij zien een relatie tussen: het botter worden van Esthetische chirurgie , de ééntonigheid ervan (zowel niet creatief genoeg als het schoonheidsideaal) + de massaconsumptie die stilaan de kop boven steekt bij Esthetische chirurgie en de manier waarop standaardvormen en patronen gebruikt worden in computerprogramma's (leunt terug op de discussie vorige week in de nammiddag)
Ook in het geval van computerprogramma's: Als je er nioet creatief mee omspringt stuit je op ééntonigheid en saaie ontwerpen ('klinisch').
Niet alleen patronen die in computerprogramma's gebruikt worden maar ook hoe de programma's in het algemeen gebruikt worden:
* Hoe tegenwoordig de brave burger thuis achter zijn PC zelf 'ontwerper' kan worden.
* De manier waarop standaard geboorte- of naamkaartjes ontworpen worden in kleien drukkerijen.
Iemand die met onze verschillende vormen 'opereert' wordt zelf geacht creatief te zijn en onconventionele composities te maken voor zoverre het hen echt boeit. Ik hoe me in dit geval enkel bezig met de verschillende standaard "keuze" vormen te ontwerpen.
Gegroet!
http://kunst.phlimburg.be/~2450054/blogger/1.jpg
http://kunst.phlimburg.be/~2450054/blogger/1,1.jpg
http://kunst.phlimburg.be/~2450054/blogger/1,2.jpg
http://kunst.phlimburg.be/~2450054/blogger/1,3.jpg
http://kunst.phlimburg.be/~2450054/blogger/1,4.jpg
http://kunst.phlimburg.be/~2450054/blogger/1,5.jpg
http://kunst.phlimburg.be/~2450054/blogger/1,6.jpg
http://kunst.phlimburg.be/~2450054/blogger/1,7.jpg
http://kunst.phlimburg.be/~2450054/blogger/1,8.jpg
http://kunst.phlimburg.be/~2450054/blogger/1,9.jpg
http://kunst.phlimburg.be/~2450054/blogger/1,10.jpg
http://kunst.phlimburg.be/~2450054/blogger/1,11.jpg
Naar aanleiding van de theoretische les op 30-11-07
Ik wil er even op wijzen dat ook een doelgroep een beperking is van de o zo begeerde vrijheid. In mijn ogen is het stadium van 'braaf naar de docenten op school en naar de doelgroep luisteren" passé..(met alle respect)
Zelfs in de Toegepaste Kunsten heb je het recht, en volgens mij zelfs de plicht, om uw doelgroep net te manipuleren en niet andersom. Hen laten na te denken en te wijzen op diepere (al dan niet culturele) structuren. Hoe wil je anders innovatief zijn met een postmoderne, distopische, culturele erfenis. Waar, zoals we hebben gelezen, bepaalde tegenstellingen simultaan naast elkaar leven.
Als iemand zegt: "Ik ben een leugenaar!"
=> Is dat dan waar of niet waar? Want als hij een leugenaar is, waarom spreekt hij dan hier de waarheid? En stel nu dat hij geen leugenaar is, waarom liegt hij hier dan door te zeggen dat hij wél een leugenaar is?
Je ziet, het leven zit vol met tegenstellingen.
Als een schoonheidsideaal mag binnendringen in alles wat ons hartje begeerd, waarom zou een toegepast kunstenaar dan eens niet het consumentisme de rug toekeren..
Hey Freijo,
Iedereen heeft recht op zijn eigen mening! Goed om te zien dat jij passioneel met de materie bent begaan.
Dit komt ook tot uiting in uw project.
In de opdracht (voor deze masterstudio) vragen we specifiek aan de studenten om een digitaal 3D object te maken.
Als jij je niet wil binden aan een doelgroep of doelstelling (van een opdrachtomschrijving) dan is dat uw eigen vrije keuze. Het lijkt me een goed uitganspunt om als illustrator op die manier op zoek te gaan naar uw eigen stijl. Webdesigners hebben deze luxe niet of toch in mindere mate...
Het interactieve aspect binnen een internet context kan je moeilijk loskoppelen van computergebruik of software.
Computergebruik impliceert op zich al het erkennen en accepteren van de vastgelegde standaarden. Op zich is een Operating Systeem (MACOSX, VISTA, ...) al een standaard.
Ook het werken met dit systeem impliceert het aanvaarden van de standaarden o.a. rond interface design. We werken nu eenmaal met een muis en een toetsenklavier omdat er niet veel alternatieven zijn.
Het is inderdaad een spijtige zaak dat een inspiratieloos bedrijf als Microsoft een hele grote stempel zet op de meeste standaarden van nu.
Als je dit vertaalt naar het web wil dit zeggen dat een designer zich moet houden aan de XHTML-standaarden uiteengezet door het W3ORG consortium (waar Microsoft een belangrijke player is). Deze conventies zijn uiteraard ook gebonden aan de ontwikkeling van de hardware.
Voor een webdesigner zijn dit de parameters waarbinnen hij moet proberen om creatief te zijn.
Het lijkt me dus een contradictie om computergebruik in deze context in vraag te stellen.
Ik vind wel dat een goede webdesigner op zoek kan gaan naar de grenzen binnen de opgegeven parameters. Zelfs buiten de lijntjes kleuren mag (grenzen verleggen is de uitdaging).
Alleen zie ik een alternatieve en analoge aanpak van een website niet zo zeer zitten naar uitwerking toe. De site moet nu eenmaal in een digitale versie raadpleegbaar zijn via de PC (opgemaakt vorlgens de standaarden van W3ORG)...
Als ontwerper blijf je in de beginfase fase best weg van de computer.
Je idee kan je m.a.w. best vormen zonder gebruik van de computer.
Wat mij betreft een gemiste kans om dit in groep te bediscussiëren...
Groeten,
Piet
Hey Piet,
Indd, net als bij elk ander medium ben je gebonden, in dit geval aan een muis, toetsenbord, besturingssysteem en parrameters. Dit ontken ik niet, integendeel: "the medium is the message"
Het verbaasde me echter hoe, tijdens de les, iedereen instemde op de vraag of Photoshop geheel neutraal zou zijn. Uw klare benadering heeft hierop alvast het tegendeel bewezen.
Het lijkt me echter zeer beknopt om "het verlies aan vrijheid" binnen dit medium toe te schrijven aan enkel deze factoren. Zelfs Microsoft is niet de grootste boosdoener. Eerder verdenk ik de mensen/ontwerpers ervan de hierboven omschreven factoren ten eerste al niet te herkennen. Neem nu parrameters, de vraag is volgens mij niet of we ons hier aan moetten houden maar eerder waar komen deze parrameters vandaag? Ik begrijp niet dat in de les iedereen de invloed van de Westerse Cultuur kon ontkennen en bijna een 'super'medium suggereerden. (Van het ALL-in-One meduim, als het er ooit zou komen, zijn we volgens mij nog ver verwijderd)
Over het werken naar een 'doelgroep en concrete opdrachtsomschrijving' toe zullen we ons maar niet verder op uitweiden. Dit is indd een zaak van eigen mening en een bepaalde mentaliteit die je aanneemt ten opzichte van de samenlevng.
Ik begrijp best het verschil tussen een kunstenaar en een toegepast kunstenaar maar laten we de relaties tussen de twee niet uit het oog verliezen. Mijn conclusie is, en ik denk ook de uwe, dat één van de oorzaken van inspiratieloze toegepaste kunst de drang naar macht en geld is. Ik heb er alvast geen probleem mee om me op te stellen als een 'Non-Profit' grafisch ontwerper.
En indd, net als bij elk ander medium moet je roeien met de spanen die je hebt en is een analoge aanpak van een website een absurd, al dan niet een onmogelijk idee. Dit wil volgens mij echter niet zeggen dat je elke 'contradictie' moet vermijden en een 'tegenstelling' als een negatieve factor moet beschouwen. Grenzen verleggen beperkt zich tot de aangereikte parrameters maar volgens mij niet tot buiten de lijntjes kleuren.
Graag had ik je het volgende voorbeeld laten zien:
Het tijdschrift 'Mute' (2001) "Metamute meets Echelon"
=> Ze nodigen mensen op internet uit om fictie te schrijven die een maximum aan sleutelwoorden bevat dat de aandacht van 'Echelon' veiligheidssysteem zou kunnen trekken.
( Zie ook: http://www.metamute.org/node/6961)
Graag had ik nog een ander voorbeeld laten zien dat meer in de lijn ligt van ons project rond Esthetische chirurgie, maar de naam is me even ontglipt, misschien kan Mevr Kessene me hierin helpen?
Ik meen dat het gaat over een Zwitsers kunstenaars en toegepast kunstenaars collectief dat eind jaren '90 op een conventie Photoshop getransformeerd hadden. Bijvoorbeeld het Stalenpallet omgevormd naar kleuren van mensenrassen, enz... Photoshop gephotoshopt dus.
aldus naar mijn mening zeer creatieve projecten die werken binnen de grenzen van het medium en dus het mogelijke, maar toch zoeken naar diepere, culturele, sociale, ... structuren en dus verder kijken dan hun neus lang is.
Deze laatste link is vooral voor Vicky:
http://www.publish.nl/action/newsitem/6160/Photoshop-vrije_magazines
=> Ik denk zeer interssant voor ons verdere onderzoek, tevens is de datum zeer recent.
Groetjes aan iedereen
Freijo
Freijo,
Je bedoelt waarschijnlijk het kunstenaarscollectief (ivm PS) dat we vorig jaar tijdens actua behandelden? Ik zoek het voor je op.
Altijd interessant om naast een inhoudelijk-formele vraagstelling, ook een 'meta' problematiek te integreren: de manier waarop je werkt, de media die je gebruikt, de conventies van je kunstdiscipline...
Sarah
http://kunst.phlimburg.be/~2450054/blogger/tekening.jpg
http://kunst.phlimburg.be/~2450054/blogger/tekening2.jpg
Tegen volgende week willen we een poging ondernemen om de verschillende onderdelen van ons popje in 3d te zetten met cinema 4D.
Verder gaan we ook op zoek naar stoffen met verschillende soorten patronen, die we uiteindelijk zullen gan gebruiken voor de fysieke uitwerking van ons popje.
Om ons project voor te stellen wilen we er een interactief spel van maken. Gebruikers kunnen in de applicatie zelf een popje ontwerpen met de verschillende onderdelen? Ze beslissen dus zelf wat waar komt. Wie niet creatief is zal een standaardpopje krijgen. de creativelingen daarentegen verkrijgen zo een uniek exemplaartje van het popje.
Voor dit onderdeel moet dus ook een interface ontworpen worden.
terugkoppeling theorie 7/12
1. Heeft software voor jullie een puur uitvoerende functie van een vooraf bepaald concept of gebeurt het dat je tijdens het ontwerpen in een programma nieuwe inspiratie krijgt?
2. Hoe zijn jullie eindwerken verwerkt in je concept? Heeft dit project invloed op het concept van je eindwerk?
3. Dragen nieuwe technologieën bij tot een ideaalbeeld in de maatschappij?
4. In de eerste les hadden we het over het streven naar een ‘realistische stijl’ van veel illusionistische 3D beelden en anderzijds de eerder geometrische natuur van 3D beelden. Hoe link je dat aan de praktijk van plastische chirurgie?
5. Hoe kan je de tekst van Rosi Braidotti in verband brengen met jullie ideeën?
6. Kan software een creatieve impuls geven aan culturele conventies van plastische chirurgie? Is dit niet al het geval als je ziet dat elke gepubliceerde foto bijgewerkt wordt?
Is hier sprake van een soort interactief verband tussen software en culturele beeldvorming?
7. Hoe kan jullie concept verbonden worden met het artikel van Manovich mbt de eigenschappen van nieuwe media objecten?
8. Bespreek de vormen van interactiviteit die in jullie werk voortkomen.
9. Wordt in de plastische chirurgie gebruik gemaakt van bepaalde software?
10. In het interview met kunstenaars Anouk De Clercq en Jelle Galle wordt gezegd dat ze eigenlijk nog tot een ‘analoge’ generatie behoren, die pas na de studies, maw de vormingsjaren, met de computer begonnen te werken. Voelen jullie zich de eerste generatie van ‘digitale kunstenaars en ontwerpers’? Of is er al sprake van een geïnstitutionaliseerde praktijk?
11. Vicky, beschrijf eens gevoelsmatig wat de computer, software en programma’s bij je oproepen? Welke rol spelen nieuwe technologieën in jullie dagelijkse leven?
1. het lijkt ons logisch dat je begint met een weloverwogen concept. In de praktijkfase kan het echter voorkomen dat je onderhevig wordt aan de kracht van de materie en de rol van het toeval.
Net als bij een analoge techniek (bv verf) kan je bij softwaretools ook op verrassende resultaten uitkomen.
In principe is software een evenwaardig medium (voor webdesigners en vormgevers) als verf dat is voor een kunstschilder.
2. Vicky: het onderzoek naar schoonheidsidealen
Freijo: het tekenkundige,niewe onderwerpen geven nieuwe resultaten en nieuwe resultaten.
Het project heeft logischer wijze invloed op hetgene waar we momenteel nog mee bezig zijn. Vele nieuwe informatie en een ander perspectief over plastische chirurgie boden mij(vicky) nieuwe inzichten voor mijn eindwerk.
3.Ideaalbeelden komen in de eerste plaats vanuit de samenleving zelf en worden mee verwerkt in de ontwikkelingen van nieuwe technologieën, die dit beeld nogmaals reflecteren op de samenleving.
4.Het streven naar een realistische stijl in 3d beelden is eigenlijk ook maar een streven naar een ideaalbeeld, net zoals mensen die estische chirurgie laten doen, streven ze al naar het ideaalbeeld dat vanuit de samenleving komt.
Ook binnen de plastische chirurgie is er een groot ironisch contrast tussen het feit dat mensen uniek willen zijn door plastische chirurgie te laten uitvoeren, maar door deze ingreep net meer de richting uitgaan naar standarisering.
bv; het kiezen van een mooie neus uit een lijst van 10.
5.Iedereen kan tegenwoordig misschien wel grafische dingen maken maar uiteindelijk moet he de feeling hebben om iets moois te kunnen maken en vernieuwend durven zijn.
6.Software kan een creatieve implus geven aan culturele conventies van plastische chirugie, maar dit gebeurt zelden en wordt dan als mislukt aanzien.
Het feit dat elke gepubliceerde foto bijgewerkt wordt, bekijken we niet als een creatieve impuls aangezien deze meestal meewerken aan het schoonheidsideaal dat rond plastische gevormd word. We bekijken het als een indirect verband tussen software en culturele beeldvorming: de mensen weten wel dat gepubliceerde foto's en beelden gemanipuleerd worden,toch willen ze zich meten aan deze "surrealistische" beelden.
8.Onze conceptueel uitgewerkte applicatie waarbij de gebruiker zijn eigen popje kan samenstellen.
Ons analoge boekje met interactieve functies.
Poppetje van stof: mensen die alle vormen hebben kunnen verschillende combinaties maken met deze vormen.
9.Ja bepaalde software om vooraf te kunnen zien wat de mogelijkheden zijn en wat de resultaten kunnen zijn van een geslaagde operatie.
10.We zijn lang niet de eerste generatie die deze mogelijkheden bezit, tevens gaat alles te snel om te volgen. We denken vooral dat de generaties die van in het begin bezig waren met nieuwe media de evolutie goed begrijpen,deze mensen die nu al veel ervaring hebben gebruiken nu nog meer old school technieken . Er is zeker sprake van geïnstitutionaliseerde praktijken; bv; besturingssystemen(windows&mac), parameters van programma's,...
Een neutraal mens heeft nooit bestaan, waarom zou er ineens een neutraal computerprogramma bestaan.
11. Ik(vicky) vindt dat computer en software zo geintergreerd is in onze dagelijkse samenleving dat we er niet meer overnadenken dat we er mee bezig zijn. (een uurwerk kan tegenwoordig gesofisticeerder zijn dat de eerste maanlander)
Ik heb een dubbel gevoel over computer en software, in eerste instantie brengt het veel nieuwe positieve mogelijkheden (bv; globale communicatie,...) en anderzijds worden we afhankelijk (en afhankelijkheid is een beperking)
http://www.doma.tv
Freijo, bovenstaande link heeft piet me nog getoond vorige vrijdag.
Deze is ook wel interessant voor ons project.
We zullen vrijdag eens samen kijken en bespreken he.
groetjes vicky
http://kunst.phlimburg.be/~2450054/blogger/panorama%201tussenfase.jpg
http://kunst.phlimburg.be/~2450054/blogger/panorama2tussenfase.jpg
http://kunst.phlimburg.be/~2450054/blogger/panoramagoeddeel1.jpg
http://kunst.phlimburg.be/~2450054/blogger/panoramagoeddeel2.jpg
concept en ontwerp van de applicatie in een internetomgeving:
tussenfase 1: (zie ook afbeelding Panoramatussenfase1) => Verdere uitwerking op gebaseerd op de Analoge draaikaart. Eventueel het papierenklapspelletje...
tussenfase 2 (zie ook afbeelding Panoramatussenfase2) => gebaseerd op Gokautomaat.
('Zie afbeelding Panoramagoed 1 & 2') Waarom een gokautomaat? Vanuit ons standpunt over Esthetische chirurgie= is ook altijd een risico, een gok.
Vanuit ons standpunt over technologie= Het geeft goed het verschil weer tussen 'de mens' en 'technologie'. De mens kan twijfelen. Bij technologie is het altijd 'ja' of 'neen', 1 of 0, stoot af of trekt aan.. Een gokautomaat staat voor toeval, niet voor twijfel, het werkt dus met ja of neen, 1 of 0...
=> wij breken in op dit systeem van de gokautomaat en geven de gebruiker meer mogelijkheden om hun twijfel als mens te gebruiken. Zoals ik al zei toont dit ontwerp goed het verschil aan tussen mens en machine: Zoals machines trachten te veinzen dat er twijfel bestaat in hun systeem zo veinst de mens standvastig te zijn. Wij leggen die twee fabels of leugens bloot en tonen hun zwakke plekken die langs deze weg stillaan een voordeel moeten worden.
Aldus: (Zie afbeelding Panoramagoed1 'derde afbeelding uit de rij) Onze opstelling wordt verdeeld in drie fasen. Van boven naar onder zoals bij een gokautomaat.
Fase 1: ('Hit me') => De mens geeft gegevens in, de middelste knop werkt echter niet . Deze staat voor twijfel.
Fase 2: deze knoppen beginnen te flipperen zodra er op de vorige knop is geduwt. de applicatie laat het knipperen zelf stoppen: de machine kiest dus nu zelf uit en neemt het over van de mens. Het centrum is opnieuw leeg, omdat de mens niet instaat was om twijfel in te geven in de eerste fase.
fase 3:De twijfel die ontbrak in de vorige fase wordt hier letterlijk verheven naar boven. De resultaten uit het tweede stadium mogen worden gemanipuleerd in het derde stadium. De twijel van de mens krijgt hier terug invloed.
Het leuke is dat de gebruiker, net zoals bij gokkers, in de eerste fase alweer veinst dat hij zelf controle heeft, maar in de tweede fase dan stuit op de keuze van de machine. In de derde fase integreren wij dan terug de twijfel van de mens en tonen dus goed het verschil aan.
Voila, als Vicky iets niet begrijpt mag je me alijd mailen. Natuurlijk kan ik het persoonlijk net iets beter uitleggen dan via deze blog. Ik stel voor dat we de stijl van de interface van de applicatie zo maken dat het duidelijk naar gokautomaten refereert, zie ook de derde afbeelding in de rij in mijn vorige reactie. Niet omdat de kleuren en vormen daat zo mooi zijn :), maar gewoon voor een bepaalde sfeer weer te geven.
Ook heb ik nog een hele hoop verschillende soorten stoffen en motiefkes kunnen vastkrijgen. Tijdens de presentatie vandaag hebben ze me wel geschaarschuwd voor de grote hoeveelheid die we willen uitwerken. We zitten momenteel met onze applicatie, daarnaast nog onze 3D opbjecten, dan nog dat zelfde mannetje in stof uitwerken + dan nog eens de presentatie voorbereiden (evolutie, powerpoint...). Mischien is het verstandig om dat mannetje in stof achterwege te laten. Of anders ons 3D mannetje te integreren in onze applicatie en dat samen presenteren? We zien wel hoe we het net doen als we nog eens samenkomen.. het lijkt me mss ook verstandig nog eens samen te komen voor het kerstverlof, zo kunne we het best concrete afspraken maken. In ieder geval als je genezen bent. Dit hoeft ook niet lang te duren. Ik kan volgende week enkel op maandag en op woensdag voormiddag niet, de rest van de week wel. Let me know..
ps: in de map van Piet Seurs (2991) staat een bestand met nuttige gegevens over hoe we best die powerpoint maken.
voila, groetjes aan iedereen en voor Vicky veel beterschap.
Terugkoppeling theorie 14-12
1. Welk programma gebruik je voor de uitvoering? Sla je de manual er op na?
2. Welke plaats heeft het eindresultaat/eindobject tav de rest het proces dat je meemaakte tijdens de module? Is het een sample, volledige uitwerking als doelstelling, symbool, ...?
3. Vind je dat er binnen een artistiek proces een voorafgaande (lange) conceptuele fase noodzakelijk is vooraleer over te gaan tot de materiële uitvoering? Is dit nodeloos complex maken of net noodzakelijk?
4. Staan digitale technieken improvisatie, toeval en een vrij associatief artistieke creatie in de weg?
5. Bij jullie antwoorden kwam vaak de link afhankelijkheid technologie versus het belang van technische kennis aan bod. Heeft een kunstenaar de taak technologie te doorgronden, voorbij een gepopulariseerd, oppervlakkig gebruik, zodat hij deze afhankelijkheid kan minimaliseren?
6. Hebben jullie tijdens deze module ondervonden dat er een verschillende benadering heerst tussen respectievelijk studenten van grafische-vrije?
7. Beschouwen jullie nieuwe digitale technologieën als tegengesteld aan het ambachtelijke, artisanale?
8. Voor de studenten die niet de optie interactieve volgen: heeft deze korte module jullie een andere kijk op digitaal ontwerp en het gebruik van digitaal ontwerp bezorgd? Op welke manier?
9. Vicky je zegt een ander perspectief over plastische chirurgie gekregen te hebben door deze module. Geef hier eens wat meer uitleg.
10. Kan jullie vraagstelling verbonden worden aan de manier waarop je online je eigen avatar kan opbouwen?
11. Frejio, je had het op een bepaald moment over het ‘weglaten van een moralistisch perspectief mbt plastische chirurgie’. Geef hierover eens wat meer uitleg?
12. Mbt interactiviteit: welk belang heeft het dat de toeschouwer zeg heeft over de verschillende ontwerpmogelijkheden bij jullie concept? Welke statements wil je maken door die macht aan de toeschouwer te geven?
13. Welke rol speelt de 21ste eeuwse ontwerper als de gebruiker, het publiek, (ev via de online interface) databases kan gaan activeren en alle ontwerp ‘customizen’ volgens eigen nood en wens?
14. Welke rol spelen gebruiksvriendelijke, democratische freeware als iMovie, Paint of allerlei Photo editing programma’s hier?
http://kunst.phlimburg.be/~2991/masterstudio/index.htm
=> richlijnen voor een goede (en slechte) powerpoint
Ik heb de vragen voolopig opgelost zonder Vicky, ik stel voor dat Vicky reageert als ze met iets niet akkoord is. Tevens is vraag 9 specifiek naar jou gerricht.
antwoorden op vragen lijst 2:
1. Photoshop, Illustrator, Cinema 4D,...
2. Het praktische eindresultaat is voor mij zeker zo belangrijk als de rest van het voorafgaande proces. Het eindresultaat moet een alles omvattend iets zijn. Voor deze masterstudio willen we natuurlijk enkel verschillende goed uitgewerkte samples maken die we dan kunnen laten zien tijdens de presentatie.
3. Inderdaad. Ik vind dit heden ten dage noodzakelijk, meer zelfs. Tijdens die lange conceptueele fase is de materiële uitwerking nog totaal ondergeschikt. Dit zie ik zeker niet als nodeloos complexen maken; Hoe langer de conceptueele fase, hoe beter het eindresultaat kan zijn.
4. Dit denk ik iet. Ik ben er vrij zeker van dat dit mogelijk is met digitale media. Opnieuw zal een lange, grondige conceptueele fase vooraf veel bijdragen hieraan.
5. Lijkt me inderdaad zo. Een kunstenaar moet zich loswerken uit dat gepopulariseerd, oppervlakkig gebruik door kennis te verwerven. Dit kan enkel door een lange conceptuele fase.
6.Hier heb ik weinig verschil mogen ondervinden. Vicky volgt Interactieve vormgeving
Ik volg Illustratieve vormgeving.
=> Samen kwamen we zo goed als altijd vrij goed overeen.
7. Zeker niet als tegengestelde. Het is een zoveelste hulpmiddel om kunst te maken. Ik kan echter niet ontkennen dat mijn voorkeur meer gaat naar het ambachtelijke, artisanale.
8. Ja, al maar goed ook. Door er mee bezig te zijn en de lange conceptuele fase heb je de kans dieper over de zaak na te denken, bepaalde relaties te combineren en zo naar verassende uitkomsten te evolueren.
9. (voor Vicky)
10. (laat ik nog even open..)
11.Door het even los te laten of achterwege te laten van morele of estethische oordelen geef je jezelf wat meer vrijheid en crediet. Zo kan je abjectiever gaan bekijken hoe de vork in de steel zit. Voor moralistische perspectieven is er in latere fasen nog tijd genoeg.
Morele oordelen zijn vaak mythes die je opgelopen hebt via de samenleving. Vaak is een moralistisch oordeel in begin van je project totaal verschillend van een oordeel dat je later in het project maakt.
12.Ik wil verschillen aantonen op duidelijke manieren. Ik wil ophelderen, verduidelijken.
Dit moet je echter niet letterlijk nemen: Ik maak me geen illusies of de massa van de mensen het al dan niet snapt. Mensen die de macht tenvolle kunnen grijpen of begrijpen hebben in ons werk dit voorrecht.
13.De rol van de 21ste eeuwse ontwerper is zeer breed. Naar ik meen zelfs constant in verandering. De taak van de ontwerper bestaat eruit vernieuwend te zijn. Het feit dat het publiek nu zelf kan gaan 'customizen' verandert hier niets aan. De kunst in dit geval is bijvoorbeeld de gebruiker er toe aan te zetten (doelgroep manipuleren) door hem op verschillende manieren te laten 'customizen'. Allicht zijn er oneindig veel manieren om vernieuwend te zijn.
14. Ik veronderstel dat deze vraag aansluit op de vorige vaag: Deze programmas werken volgens mij inderdaad zulke oppervlakkige, gepopulariseerde bebruiken in de hand.
Ik heb niet zo zeer een ander perspectief gekregen, mijn mening blijft dezelfde, en die zal niet gauw veranderen. Maar ik heb het wel vanuit een ander perspectief kunnen "bekijken"....
Zo wees freijo erop dat wanneer er niet creatief wordt omgegaan met plastische chirurgie dat zal leiden tot standarisering. Zo had ik er nog niet over nagedacht.
Uiteindelijk is dat ook een belangrijk gegeven geworden in ons concept.
Een reactie posten